سرباز مشکی

X

سرباز مشکی

پیر شدم پیر تو ای جونی


	با عرض سلام خدمت دوستان گل خودم امیدوارم همتون حالتون خوب باشه و منو بخشیده باشین که بعد مددتها پیدام شده خدایی مشکلات زیادی این مدت واسم پیش امده که نمیدونم از کجاش واستون بگم این اپو کردم که بگم به یاد همتون هستمو از ته قلب دوستون دارم حلالم کنین با ارزوی موفقیت همه شما در مراحل زندگیتون یا حقققققققققققققق \|+\| نوشته شده توسط عباس در سه شنبه دوازدهم آبان 1388 \|


	دوری آسمان باز غم گرفته دل من تا قت نداره نم نمک لحظه به لحظه من و تسخیر تو کرده من طلسم آینه ها رو به گذشته ها سپردم زیر جاده های سنگین گم شدم کوچه به کوچه نه نشان و نه نشونی از تو دارم تا بدونی من به یادتم تو دوری \|+\| نوشته شده توسط عباس در پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387 \|


	شهر غم در این شهر غم زده گوشه ای آرام و خلوت برای گریستن نیست؟! خیلی دلتنگم برای خیلی ها نغمه ام به سکوت پیوست آن نیز بدون ندای خداحافظ.... رفت و نامه هایم بی پاسخ ماند حتی سنگی نیست که صبورم باشد و نه دیواری که تکیه گاهم بماند خسته ام خیلی خسته حرفی برای گفتن ندارم حرف من تنها زمزمه غم است با... با هیچکس... احساس میکنم دیگر وجود ندارم! دیگر کسی دلتنگ من نخواهد شد... \|+\| نوشته شده توسط عباس در یکشنبه هفدهم شهریور 1387 \|


	......... آمد اما بي صدا خنديد و رفت لحظه اي در كلبه ي من تابيد و رفت آمد از خاك زمين اما چه زود دامن از خاك زمين برچيد رفت ديده از چشمان من پنهان نمود از نگاهم رازها فهميد و رفت گفتم ايجا روزني از عشق نيست پيكرش از حرف من لرزيد و رفت گفتم از چشمت بيفشان قطره اي ناگهان مانند چشمه اي جوشيد و رفت گفتمش مرا مبر از خاطرت خاطراتش را به من بخشيد و رفت... \|+\| نوشته شده توسط عباس در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 \|


	جزیره ی بی احساس درروزگاران قدیم جزیره ای بودکه درآن همه ی احساسات زندگی میکردن ازجمله ترس،شادی،ثروت و... روزی به احساسات خبردادن که جزیره درحال غرق شدن است همه تصمیم گرفتندکه جزیره راترک کنند به جزعشق.عشق تصمیم گرفت که تاآخرین لحظات غرق شدن درجزیره باقی بماند.چندروزی گذشت وجزیره هرروزبیشتردرآب فرومیرفت تااینکه عشق هم تصمیم گرفت هرچه سریع ترجزیره راترک کند.نگاهی بهاطرافش کردوثروت رادیدکه باقایق زیبایش ازآنجادورمیشدفریادزدوازثروت کمک خواست.ثروت گفت:قایق من پرازطلاوجواهراست دیگه برای توجایی نیست عشق همان طورکه به دوروبرش نگاه میکرد ازغرورکمک خواست که اوراهمراه خودش ببردغرورگفت:توخیس شده ای وقایق مراکثیف میکنی.عشق باگریه از شادی کمک خواست اماشادی آنقدردرهیاهوی خودغرق بودکه صدای اورانشنید.ازغم کمک خواست ولی غم گفت:من خیلی ناراحتم دلم میخواهدتنهاباشم عشق ناامیدانه به اطرافش مینگریست که ناگهان صدایی اورابه خودآوردکه میگفت:من توراهمراهی میکنم بامن بیا.عشق ازشادمانی فریادی کشیدوهمراه احساس ناشناخته شداماآنقدرخوشحال بودکه فراموش اسم احساس ناشناس رابپرسد،وقتی به خشکی رسیدنداحساس ناجی بی هیچ کلمه ای راه خودراگرفت ورفت.عشق سراسیمه به سراغ علم رفت وازاوپرسید:که تومیدانی چه کسی جان مرانجات دادعلم پاسخ داد:زمان.عشق متحیرانه پرسید: چراهیچ کس به من کمک نکردجز زمان؟علم لبخندی زدوگفت:چون تنهازمان است که عظمت عشق را درمیابد. \|+\| نوشته شده توسط عباس در شنبه هشتم تیر 1387 \|


	زندگی چیست؟ زندگی مستطیلی است به طول غم،به عرض شادی وبه قطر اشک زندگی گوهر گرانبهایی است به نام دل زندگی اتش سوزانی است به نام عشق زندگی حادثه ای است به نام دوستی زندگی قانونی است به نام جدایی زندگی فصل غریبی است به نام تنهایی زندگی مرد خسته ای است به نام عاشق زندگی شمع فروزانی است به نام امید زندگی فرشته ای بی احساس است به نام معشوق \|+\| نوشته شده توسط عباس در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386 \|


	من باتوهرگز سلام ای بی وفا ای بی ترحم سلام ای خنجرحرفای مردم سلام ای آشنابارنگ خونم سلام ای دشمن زیبای جونم بازم نامه میدم با سطر قرمز آخه این بارشده من باتوهرگز نمیخوام حالتو حتی بدونم تعجب میکنی آره همونم همونی که زمونی قلبشوباخت همون که ازتویک بت،یک خداساخت همونی که برات هرلحظه میمرد که ذکرنامتوبی جون نمیبرد همونم که میگفتم نازنینم بمیرم امااشکاتونبینم همون که دست تو،مهرلباش بود اگه زانو نمیزدغم باهاش بود تعجب میکنی آره عجیبه میخوام دورشم ازت خیلی غریبه خیال کردی همیشه زیر پاتم؟ بااین نامردمیت بازم باهاتم؟ برات کافی نبود حتی جوونیم تموم شدآره گم شدمهربونیم دیگه بسه برام هرچی کشیدم فریبی بودکه من ازتوندیدم! دروغی هست نگفته مونده باشه؟ کسی هست تو خیال تو نمونده باشه؟ عجب حتی دریغ ازیک محبت دریغ ازیک سرسوزن صداقت دریغ ازیک گناه عاشقونه دریغ ازیک سلام بی بهونه نه نفرینت چرا،این رسم مانیست اگرچه این چیزا دردشمانیست گل بیتاچرااخمات توهم شد؟ چیه توهین به ذات محترم شد؟ دیگه کوتاه کنم با یک خدافظ که عشق ما رسیدبه سد هرگز \|+\| نوشته شده توسط عباس در پنجشنبه سیزدهم دی 1386 \|


	یا حقققققققققققققققق با سلام خدمت دوستان گرامی و عزیزم امیدوارم حالتون خوب باشه فرا رسیدن این عید بزرگو به همه شما تبریک می گم امیدوارم که ایام به کامتون باشه غرض از مزاحمت این اپو کردم تا از همتون حلالیت بگیرم اخه درسام شروع شده هفت روز هفته کلاس دارم خلاصه بدی خوبی دیدین این مدت حلال کنین می خوام یه مدت وبمو به یکی از عزیز ترین دوستام واگذار کنم نترسین اون پسره همتونو خیلی دوست دارم خیلی موفق باشین یا حققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققق \|+\| نوشته شده توسط عباس در جمعه بیستم مهر 1386 \|


	اینو واسه تو نوشتم . . . . . . هر روز که از ما میگذره عشقم به تو بیشتر می شه باور کن که دیوونتم دیوونه مثه همیشه فقط تو پاره تنی به حرمت اشکم قسم بی تو میون یه عالمی و یه بی کسم . . . اینو واسه تو نوشتم که خودت می دونی به اندازه دو چشمم دوستت دارم . . . کیستی شب ، ستاره ها بيدار من ، رهگذري در خواب تنها سخنم با توست . كيستي ؟ تو سايه اي پر مهر ، ليك رشته اي پر ابهام در فضاي تاريكي ، چون پري آسماني ، بي هيچ صدايي ، آرام و سبكبال ، پا بــر ابـــر ها داشتي ! من ، در گذر اين خواب تــنها تو را آه كشيدم كه بــــگو ، كـيستي ؟ هميشه دلهره با من هميشه انتظار در دل حصاري از خيال در ذهن مرا اينگونه خاموش ساخت به ناگه ناله شومي ، مرا از خواب بيدار كرد و ديدم واژه اي آشنا كه مي خواند مرا كيستي ؟ \|+\| نوشته شده توسط عباس در یکشنبه پانزدهم مهر 1386 \|


	سهم من چیست . . . . . کاش آسمان میدانست درد من چیست کاش میدانست نیاز من چیست کاش میدانست به یک قطره باران نیز قانعم... کاش آسمان میدانست درد منی که همان کویر خشک و بی جانم چیست دلم مثل کویر از محبت و عشق خشک و بی جان است عاشقم ولی یک عاشق تنهایک عاشق بی کس! عاشقی که معشوقش در کنارش نیست.... کاش دریا میدانست کویر چیست! راز درون دریا رویایی است محال برای همان کویر تنها! دلم مثل کویر آرزوی دیدن دریا را دارد اما دریایی نیست تنها یک خواب است و بس! کاش باران میدانست معنی انتظار چیست... منی که همان کویر تشنه و بی جانم سالهاست که انتظار یک قطره باران را می کشم اما افسوس که این انتظار بیهوده است... و ای کاش آسمان میدانست درد دل این کویر خسته و تشنه چیست حرکت قدم هایت تنم را به لرزه درمی آورد و صدای تنین اندازت مرا محو می کند دستان نوازشگرت از عشق سیرابم می کند و نگاه پر سخاوتت کوچکم می کند و ندیدنت٬ دیدنت را آرزو می کند٬ چشم هایم در حسرت دیدارت مانده همین.... \|+\| نوشته شده توسط عباس در دوشنبه نوزدهم شهریور 1386 \|


	مرگ من . . . . وقتي كه خاكم ميكنند بهش بگيد پيشم نياد بگيد كه رفت مسافرت بگيد شماره اي نداد يه جور بگيد كه آخرش از حرفاتون هول نكنه طاقت ندارم ببينم به قبر من نگاه كنه دونه به دونه عكسامو برداريد آتيش بزنيد هر چي كه خاطره دارم بريد و از بيخ بكنيد نزاريد از اسم منم يه كلمه جا بمونه نمي خوام هيچوقت تنمو توي گورم بلرزونه برو نمي خوام ببيني خونه من خالي شده همدم من به جاي تو ريگهاي پوشالي شده اون كه ميگفت مي مرد برات ديدي راست راستي مرد رفت و همه خاطرشم به خاطرت برداشت و برد بهش بگيد نشت به پات بهش بگيد نيومدي بگيد هنوز دوستت داره با اينكه قيدشو زدي نشوونيه قبر منو بهش نديد خوب ميدونه مياد جاي هميشگي سر قرار تو رودخونه برو آتيش به قلب من نزن بزار نگاهت از يادم بره بزار هميشه اين قلب من چال بشه با كلي خاطره \|+\| نوشته شده توسط عباس در شنبه بیستم مرداد 1386 \|


	من . . . کدام شانه می شود پناه گریه های من؟ کدام ضجه می رسد به پای مویه های من؟ چقدر سنگدل شوم؟ به گرد تو نمی رسم! تو؟عشق؟بی خیال شو! نمی رسی به پای من تمام روز، نام تو، ز لب جدا نمی شود ...و لرزشی مدام مانده است در صدای من به کوچه ی خیال تو شبانه پا نهاده ام و بی صداست باز هم طنین گامهای من شراب عشق تو مرا دوباره مست می کند؟! نه....خواب بود بازهم.....خدای من! خدای من! . هزار بغض مانده است در گلوی خسته ام کدام شانه می شود پناه گریه های من؟ \|+\| نوشته شده توسط عباس در شنبه بیست و سوم تیر 1386 \|


	همه چی مال تو هرچی آرزوی خوبه مال تو هرچی که خاطره داری مال من اون روزای عاشقونه مال تو این شبای بی قراری مال من منم و حسرت با تو ما شدن تویی و بدون من رها شدن آخر غربت دنیاست مگه نه اول دو راهی آشنا شدن تو نگاه آخر تو آسمون خونه نشین بود دلتو شکسته بودن همه ی قصه همین بود میتونستم با تو باشم مثل سایه مثل رویا اما بیدارمو بی تو مثه تو تنهای تنها هرچی آرزوی خوبه مال تو هرچی که خاطره داری مال من اون روزای عاشقونه مال تو این شبای بی قراری مال من \|+\| نوشته شده توسط عباس در شنبه بیست و ششم خرداد 1386 \|


	اینو دیگه از خودم می نویسم خسته ام ! خسته ام از این زندگی... از این ادمها... از من گرفته تا ما ! از این تکرار های بی پایان! و از این دست نوشته های بی اثر ! خسته ام... دیگر نای ندارم! تا بنویسم... و بخوانم... و شاید هم بفهمم! دیگر می خواهم لال شوم... و فقط ببینم! کسانی که حرفهایشان با اعمالشان و با درونشان فرسنگ ها فاصله دارد! قلمم را این بار رها کردم ... \|+\| نوشته شده توسط عباس در پنجشنبه دهم خرداد 1386 \|


	بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم در نهان خانه جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید یادم آمد که شبی باهم ازآن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام شاخه ها دست بر آورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ یادم آمد تو به من گفتی از این عشق حذر کن لحظه ای چند بر این آب نظر کن آب آیینه ی عشق گذران است تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است باش فردا که دلت با دگران است تا تو فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن با تو گفتم حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم روز اول که دل من به تمنای تو پر زد چو کبوتر لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی من نرمیدم نگسستم باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم تا به دام تو درفتم همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم نتوانم اشکی از شاخه فرو ریخت مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت اشک در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید یادم آمد که دگر از تو جوابی نشنیدم پای در دامن اندوه کشیدم، نگسستم ،نرمیدم رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم "بی تو اما با چه حالی من از آن کوچه گذشتم \|+\| نوشته شده توسط عباس در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386 \|


	سوز عشق بی نور عشق نتوان رخسار یار دیدن بی عاشقی نشاید بر وصل او رسیدن عشق است بال انسان ای مرغ بال سبحان بی بال عشق نتوان بر عرش جان پریدن عشق ار به کوه و صحرا آواره ساخت مارا از این شرر توان هم بر طور دل رسیدن گر جرعه ایی می وصل خواهی زکوثر عشق باید به وجد و مستی جام بلا کشیدن ما و هزار زاری از عشق روی آن گل وز گل به ناله ما صد پیرهن دریدن گل های باغ عالم بوی وفا ندارد الا گل وصالش از باغ عشق چیدن آئین عاشقان چیست؟ جویای وصل بودن شرط وصل چبود از عالمی بریدن از ما نهادن سر بر خاک کوی معشوق تا او کرا بخواهد از خاک برگزیدن سوزد گر آتش عشق صد خرمنت الهی نتوان به سوختن هم دست از وفا کشیدن \|+\| نوشته شده توسط عباس در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386 \|


	خدا قصه بی پایان دل من عاشقانه ها برای خدای خودم خدایا! ذهنم پریشان است قلبم بیقرار است افکارم شوریده اند و درمانده ام پس رشته زندگیم را به دستهای امن تو می سپارم ......توفان میخوابد و آرامش تو حکمفرما میشود خــــــــدایــــــا! اگر صلاح تو بر من در سوختن من است میسوزم ولی اگر غیر از این است و آنها مرا به اختیار خود میسوزانند به همه آنها لعنت میفرستم و این لعنت را از ته قلب برای اجرا به تو تقدیم میکنم.... بازم میگم.....خدایا شکرت....با همه سختی ها....با همه غم ها...با همه بغض ها.... شگفتا! وقتی بود نمی دیدم ، وقتی می خواند نمی شنیدم ... وقتی دیدم که نبود... \|+\| نوشته شده توسط عباس در شنبه یکم اردیبهشت 1386 \|


	دل ديشب خواستم واسه دل خودم فال بگيرم وقتي فالنامه رو باز کردم چشمم به شعري افتاد که هيچ ربطي به دل من نداشت تازه فهميدم که دلم مال خودم نيست \|+\| نوشته شده توسط عباس در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 \|


	عشق عشق نمی پرسه تو کی هستي؟ عشق فقط ميگه: تو ماله منی . عشق نمی پرسه اهل کجايي؟ فقط ميگه: توی قلب من زندگی میکنی . عشق نمی پرسه چه کار میکني؟ فقط ميگه: باعث می شی قلب من به ضربان بيفته . عشق نمی پرسه چرا دور هستي؟ فقط ميگه: هميشه با منی . عشق نمی پرسه دوستم داري؟ فقط ميگه: دوستت دارم \|+\| نوشته شده توسط عباس در جمعه هفدهم فروردین 1386 \|


	روزگار...... روزگاریست همه عرض بدن میخواهند همه از دوست فقط چشم و دهن میخواهند دیو هستند ولی مثل پری میپوشند گرگ هایی که لباس پدری میپوشند انچه دیدند به مقیاس نظر میسنجند عشق ها را همه با دور کمر میسنجند خب طبیعیست که یک روزه به پایان برسد عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد \|+\| نوشته شده توسط عباس در سه شنبه چهاردهم فروردین 1386 \|